Het ontstaan

ATB NEO (00) Een eigen wielerclub voor NEO

Hoe het begon
Tijdens en na afloop van het voetbalseizoen van 2013 kregen zoveel spelers van het 45+ team oftewel NEO 12, het bericht dat ze al dan niet op medisch advies het bericht te horen dat ze door een versleten knie, enkel of ander lichaamsdeel, het de hoogste tijd werd om te stoppen met voetballen! Om toch een beetje in beweging te blijven, en niet meteen dicht te groeien besloten Bennie en Raymund om dan maar eens te kijken of het wielrennen niet iets voor hen was. Na een paar keer sloten Erich Hoekstra en Eric Sommer ook aan, en mede door het gezellige “napraatje met biertje” werd het al gauw een wekelijkse bezigheid die de hele zomer gestand hield. Vlak daarna moest Erich echter door nood gedwongen afhaken, maar al snel kwam Martin Lucas het trio versterken. Toen in augustus het voetbalseizoen weer begon en bleek dat er nog meer 45+ spelers moesten afhaken en er zelfs geen team meer op de been gebracht kon worden kwamen er steeds meer ex-voetballers die hun geluk op de fiets probeerden. Omdat ook steevast als begin en eindpunt het NEO complex werd gekozen trok dit vanzelf de aandacht van talrijke recreatie wielrenners die zich bij het groepje aansloten en de eerste contouren van het ontstaan van de NEO Wielerclub zichtbaar maakten.

Na elke rit zaten er op het terras na afloop vaak meer dan 10 NEO leden uitgedost in kleurrijke wielertenues die de traditie van “3de helft” hoog in ’t vaandel hielden. Mede of misschien juist wel dankzij deze gezellige napraat sessies op ’t terras of in het clubhuis kwamen er steeds meer (ex) voetballers bij waaronder o.a. ook Frits Baartman. Naast zijn talrijke andere nevenactiviteiten was er in zijn hoofd ook nog wel zat ruimte om te fantaseren over “hoe mooi het wel niet kon zijn om in zwart-witte kleding als een NEO-trein over de weg te tuffen”. In Tuukie was er al gauw een even gepassioneerde medestander gevonden om dit idee te realiseren, en samen met hem ging hij aan de slag om de NEO Wielerclub verder gestalte te geven en te voorzien van sponsoren voor een gelikt zwart/wit tenue! Binnen de kortste keren hadden beide heren samen met Ariël hun grote netwerk benut en het voor elkaar gekregen om ondanks de economische malaise, toch met maar liefst 6 grote sponsoren op de proppen te komen! Deze extra financiële injectie was ook hard nodig om de zwart/witte trein te realiseren, want tijdens de 1ste grote vergadering kwamen we al tot 26 actieve leden van onze a.s. fietsclub. Nadat er een avond geprikt was om kleding te komen passen zodat iedereen de juiste maten kon doorgeven kwam het goed uit dat de bestuurskamer onlangs vergroot is, want het was er een drukte van belang. Frits had voor broeken en shirts gezorgd in diverse maten van de S tot aan de XXXL zodat iedereen iets van zijn gading kon vinden. Want niet alleen in leeftijd (24 tot 64 jaar) is er een grote variatie, maar ook in de omvang van lijf en ledematen is onze fietsclub van alle markten thuis!

In de donkere maanden werd er gewisseld van racefiets naar mountainbike want met hetATB NEO (06) meer dan ideale Twickelse Bos voor de deur is ons clubhuis ook dan natuurlijk een ideaal startpunt én eindpunt voor menig korte of lange ritje over de aangelegde routes die op nog geen kilometer afstand al beginnen. En met de mogelijkheid om na afloop bij NEO te douchen en om te kleden bleef de 3de helft een zeer belangrijk onderdeel om de gedane inspanningen op gepaste wijze met elkaar bij NEO door te nemen.

Onder aanvoering van m.n. Nico en Aleid werd er na verloop van tijd ook steeds meer en vaker “buitenshuis” gefietst met deelnames aan diverse mooi toertochten in de omtrek. De meeste waren goed te doen, al waren er soms na een regenachtige week zware toertochten bij waarbij de ex-voetballers al heel snel van de echte fietsers gescheiden werden. En net als bij het voetballen kregen we ook te kampen met materiaalpech van vooral eens een lekke band tot een gebroken zadel pen of boomstronk die alle spaken uit ’t wiel ramt. Soms echter ook met lichamelijk letsel middels via een onfortuinlijke glijpartij van Gerben of een boom die moeilijk te passeren was voor Theo of dat bij Clemens het wiel zomaar begon te “shimmen” wat resulteerde in ’t bekende sleutelbeentje. Maar gelukkig waren het nooit echt ernstige valpartijen, en laten we hopen dat ’t daar bij blijft.

In het voorjaar als de dagen weer langer worden, geldt dit ook voor de afstanden die dan worden afgelegd, maar dan voor het gros van de fietsers die dan de weg op gaan. Tochten van 50/60 km. worden na korte tijd al snel 60 tot 80 km. en rond hartje zomer vinden de “cracks-in-de -dop” het al heel normaal als er eens de 100km. wordt gehaald. De groep is dan ook op de weg meestal wel met een man of 10 of meer onderweg, en met diesels als Marcel Knuif en Clemens Slagers worden de meesten aardig op sleeptouw genomen waardoor – soms! – zelfs het ongeleide projectiel Paul van der Tuuk sporadisch kan worden bijgehouden. Helaas is in het begin ook regelmatig een iscussiepunt op het terras dat “de trein” nog niet echt ervaren is en men meer rekening moet houden met, en gekeken moet worden naar de anderen. Sindsdien wordt er aan de start ook bepaald wie die dag de wegkapitein is, de route bepaald en een beetje de boel bij elkaar dient te houden. Dit werkte een stuk beter al kwam je met Nico als reisleider op de raarste en vaak niet van te voren bedoelde plekken uit, waarbij vroeger een paspoort vereist was, of dat je kleingeld bij je moest hebben om de IJssel oversteek middels een pontje te kunnen betalen.

De NEO-trein wordt op de weg al snel een wekelijkse bezienswaardigheid met wederom – voor een eerstejaars clubje – een hoog opkomst gehalte. De gezellig nababbel op het NEO terras zal hier ook wel een positieve aanzuigingskracht voor geleverd hebben. Steeds meer werd er reikhalzend uitgekeken naar de maand Mei omdat dan deATB NEO (04) kleding per container vanuit China zou arriveren, maar helaas werd ons geduld behoorlijk op de proef gesteld. Eind Juni werden dan eindelijk de lang verwachte pakketjes na een laatste drugscontrole toch vrij gegeven door de Rotterdamse douane en konden Frits en Bennie ons verblijden met prachtige zwart-witte fietskleding voorzien van het NEO logo(!) dat natuurlijk prominent op de borst prijkt!

Omdat er vanaf de winter ook al gespaard werd voor een weekendje-weg konden we nog mooi op tijd het Limburgse land onveilig maken en wel in gepaste kledij. De bestemming werd Maasmechelen van waar men makkelijk richting de “bergen van Limburg” mooie routes kon uitstippelen. Maar waar ook – geheel toevallig – in dat weekend de Gulpener Bierfeesten waren! Penningmeester en touroperator Marcel had dus alles pico bello geregeld en voor een prachtig onderkomen gezorgd van waaruit 3 dagen lang 17 Twentse semi amateurs hun uitvalsbasis hadden. Paul had “goede benen” en besloot ons in zijn uppie fietsend na te komen vanuit Borne. Hij heeft wel vaker nog gekkere dingen gedaan dus zo vreemd was deze solotocht niet. Maar ’s avonds rond 23.00 uur kwam een lachende maar o zo vermoeide renner binnen die het 220 km “alleen-in-een-waaier-rijden” toch wel zwaar was tegengevallen. Maar na een 10-tal gewone en rare biertjes en een paar uur slapen, was hij de volgende morgen al snel weer de oude, en kon men hem die dag zoals het normaliter ook was, slechts met moeite bijhouden! De koers ging maar liefst “door 3 landen” met diverse tussenstops op menig mooi terrasje, een oversteek per pont of even mee poseren bij een foto-shoot van een bruiloft! Maar eindpunt was zoals ook in Borne “ons eigen clubhuis” waar letterlijk eATB NEO (15)n figuurlijk weer bijgetankt kon worden en de sport Curling een nieuwe betekenis kreeg waarbij de bierpullen een hoofdrol speelden. Al met al een super geslaagde trip waardoor de meesten alweer reikhalzend uitkijken naar het volgende geplande weekend in “das schöne Sauerland”.
Na terugkomst in Borne groeide de groep nog steeds verder en werd met steeds grotere aantallen in het najaar het Twickelse Bos, menig toertocht en niet te vergeten het clubhuis door ons bezocht. In Januari resulteerde dat in een geslaagd experiment om de fietsers mee te laten doen aan de Drie Koningenloop. De opkomst was overweldigend, en met 33 deelnemers waren wij de grootste deelnemende groep aanwezig! Ondertussen was meester-regelaar Frits alweer druk bezig met zijn volgende plan om een clinic te regelen o.l.v. de topwielrenners Rudi Kemna (links op foto) en Rob Froelink. Dit idee ging langzaam maar zeker steeds meer gestalte krijgen en resulteerde uiteindelijk na enig “hulp-lobby-werk” van Ingrid (waar Rudy het veel beter mee kan vinden dan met Frits!) in een NEO clinic op 08 februari j.l. Ondertussen was er reeds een vergadering geweest waarin wij o.a. hadden besloten om als een volwaardige club binnen NEO actief te willen zijn. Dit betekent dat een ieder die zich aanmeldt om bij ons in de groep mee te fietsen niet alleen de lusten (m.n. de gesponsorde kleding) maar ook de lasten moet dragen. Wat inhoudt dat diegene ook (steunend) lid moet zijn of worden bij NEO. Ook het Bestuur ziet in al haar wijsheid in dat dit een groep met potentie is en heeft ons alle mogelijke steun toegezegd om als nieuwe Wielerclub binnen NEO ons te ontplooien en actief te zijn. Maar vooral ook om (oud/ex) leden die niet meer kunnen of mogen voetballen een extra ATB NEO (14)mogelijkheid te geven om binnen de vereniging iets te kunnen blijven doen en op die manier toch verbonden te blijven met de club. Ondertussen zijn de boekingen voor het Sauerland reeds gedaan en worden er al weer diverse andere snode plannen gesmeed om er weer een mooi wielerjaar van te maken. Zo is dus wat als een “bezigheidje” begon door een paar ex-voetballers dit clubje uitgegroeid tot nu al weer 36 leden en we blijven (door)groeien!