Zaterdag 5 november, een mooie voetbaldag, lekkere temperatuur en iedereen kwam dan ook goed gemutst in de kleedkamer aan waar verse, schone shirts klaar lagen. Dit keer hadden we genoeg shirts omdat Wout, Lars en Willem helaas niet mee konden doen. Dat betekende ook dat we geen wissels hadden en dat iedereen dus vol aan de bak moest. We begonnen dan ook met een goede warming up.

Zo langzamerhand begint duidelijk te worden wie waar graag speelt en het leuke is dat dit zich ook uitbetaald in goed voetbal want als je de plek waar je speelt leuk vindt, dan speel je vanzelf ook beter. Dat was te merken in de wedstrijd want er was veel meer spreiding in het spel en er werd heel goed meeverdedigd door de aanvallers. Toch ging het in de eerste helft gelijk tegen elkaar op.

Silas staat centraal achterin, de dragende speler van het team, de onbetwiste leider. Pascal en ondergetekende treffen voorbereidingen voor contractverlening want we voelen de bui al hangen. Hij is de man van de messcherpe tackles, vlijmscherpe dieptepasses en als hij mee opkomt, dan dreigt er meteen gevaar. Hij is net als Douglas bij FC Twente, een baken van rust achterin en gevaarlijk als hij mee opkomt. Hij scoort niet altijd maar speelt in het belang van het team. Dat was ook te zien aan een altijd fantastische slidings die hij maakte. Dat heeft hij niet van zijn moeder want dat mag niet bij handbal.

Dan Jort, hij is staat midvoor en kan lopen, dat is niet normaal. Hij staat iedere keer ook precies goed opgesteld zodat hij mooi achter de steekpasses van Myrthe aan kan gaan. En snel dat hij is. Zelfs met de bal aan de voet is hij sneller dan de tegenstander. Een echte pinchhitter. En inmiddels krijgt hij ook wat meer oog voor de medespelers. Dat resulteerde aan het einde van de eerste helft in mooie 1-0 voorsprong want Jort speelde mooi breed naar de zijkant om de bal vervolgens op de schoen terug te krijgen waarna de bal met enige mazzel in het goal rolde. Maar een mazzeldoelpunt is ook een doelpunt.

Jort liet bovendien nog even een technisch hoogstandje zien, in volle sprint aan de linkerkant van het veld, gaf hij een hakje aan Baue waardoor hij zelf vrij kwam te staan. Baue speelde de bal meteen door naar de linker vleugel waar Sem al in volle sprint naar de achterlijn onderweg was. Mooi om te zien, ik zie het bij Twente zo nog even niet gebeuren.

Links achterin Myrthe Bomhof of misschien wel bomschoen. Wat staat die meid te spelen. Ze bestrijkt de hele linker helft van het veld en staat iedere keer daar waar de bal is. Myrthe uitspelen is geen sinecure, je bent de bal kwijt voordat je in het gaten hebt en met prachtige diagonale passes zet ze anderen zoals Lennart en Jort steeds vrij voor de keeper. Een echte teamspeler. Wat dat betreft kunnen de heren nog wat van haar leren. En strafschoppen kan ze ook nemen. Vrijwel altijd in de kruising. Na goed werk van Sem, die een mooie dieptepass gaf op Baue die hem vervolgens prachtig voor de voeten van Myrthe legde scoorden we de 3-1. Go Myrthe! Wedstrijd gespeeld.

Dan was er nog Baue. Vandaag linksbuiten maar hij liet zich veelvuldig terugzakken naar het middenveld waar hij de opbouw van de tegenstander danig frustreerde. Denk niet dat je de bal hebt als hij tegenover je staat want hij achtervolgt je tot in Hengelo.....als het moet. Zo heeft Baue veel ballen op de tegenstander veroverd en met wat kortere passes stond hij een aantal keren aan de basis van mooie counters. ATC'65 speelde in de tweede helft pressievoetbal waardoor er achter hun verdediging veel ruimte was. We hebben veel kansen gehad en Jort is meerdere keren alleen op de keeper afgegaan maar na zo een stuk hard rennen was de adem voor een knallend schot een beetje op.

Zijn vader heeft hem de bijnaam Lennart 'de onzichtbare gegeven' maar daar ben ik niet (meer) mee eens. Lennart heeft erg goed inzicht in het spelletje, weet wanneer hij de bal kan meenemen en wanneer hij moet afspelen. Zijn timing is erg goed waardoor hij enorme ruimtes kan creeren. En hij is balvast en bovenal rustig. Als Lennart aan de bal is, kan iedereen zijn positie weer innemen.

Dan Sem, vandaag rechtsachter. Een echte verdediger met opbouwende kwaliteiten. Je ziet Sem regelmatig een bal afpakken en dan in de loop al kijken waar zijn medespelers lopen zodat hij weet wie hij kan aanspelen. Een geweldige pass die aan de basis lag van het derde doelpunt eindigde helaas wel met een flinke blessure maar na een paar keer slikken, stond hij weer in het veld en was hij de pijn snel vergeten.

Omdat het in de eerste helft bleef bij 1-0 en de wedstrijd nog niet in de tas hadden, bleef Jonathan de tweede helft ook keepen. Jonathan kan eigenlijk alles maar is ook een zeer goede en rustige keeper met een goede techniek. Van nature beweegt hij zich goed achter de bal. De bal met de handen voor de borst pakken en dan als een zwaan landen op het groene gras. In het begin van de tweede helft kregen we helaas nog wel de gelijkmaker te verwerken maar daar kon Jonathan niets aan doen. Bovendien werd hij gepasseerd door een speler van de tegenstander die minstens een kop groter (en twee jaar ouder?!) was dan de rest van de spelers. Maar goed, afgesproken is dat Jonathan volgende week weer als spits mee mag draaien want dat kan hij ook.

Een mooie wedstrijd met een zwaar bevochten maar terechte overwinning waarin te zien is dat het positiespel steeds beter gaat en het samenspelen ook. De coaches vinden het in ieder geval leuk om te zien en beleven veel plezier met de spelers van NEO F7 die nu, ten tijde van het schrijven dit stukje allemaal wellicht een beetje spierpijn hebben want ze hebben 100% inzet getoond.

En wat de stand betreft, ATC had 13 punten uit 6 wedstrijden en NEO F7 had er 12 dus met deze overwinning zijn we hen op de ranglijst voorbij gegaan. Wij zijn benieuwd wat de andere twee clubs die de plaatsen 4 en 5 bezetten hebben gedaan. De coaches gingen in ieder geval met een trots gevoel naar huis en wij denken dat de spelers dat ook waren en dat was terecht. Tot volgende week.