|
Om 7.45 uur aanwezig bij NEO om vandaar uit te vertrekken naar Wierden. Dat betekent vroeg op. Wekker om 6.15 uur want deze coach moest in de ochtend wel een bakkie troost en zijn krantje lezen. Voetbalkleren klaargelegd, aankleden, naar buiten, oh het heeft gevroren, waar ligt die ijskrabber ook al weer, shit komen we toch nog te laat of …..nee net op tijd.
Op naar Wierden waar drie voetbalclubs op een terrein zijn gevestigd. Stonden we dus met zijn allen (10 speler, 2 coaches en een paar honderd ouders) allemaal op het verkeerde veld. De sprint naar de andere club was meteen de warming up. We speelden helaas op een echt veld, keihard, met de rijp en er nog dik boven op, nevelig en grauw.
NEO F7 zette de tegenstander de eerste helft klem, ze kwamen nauwelijks op onze helft maar de kansen bleven uit en als ze er al wel waren, dan rolden de ballen langzaam langs het goal, aan de verkeerde kant van de paal. Kennelijk voorkwam de kou een paar stevige uithalen totdat Jort de bal aan de voet kreeg en deze via de linker paal in het goal deed belanden. 0-1, een waterig zonnetje verscheen aan de horizon en de paar honderd supporters kregen het steeds meer naar hun zin. Zou het weer een monsterscore worden? Niets was minder waar, de kansen werden niet benut. Sterker nog; de tegenstander begon ons vast te zetten en dat leidde bijna tot het tegendoelpunt. Jonathan werd gepasseerd maar in een ultieme reflex pakte hij de bal nog net voor de doellijn in zijn handen. Gevaar geweken. Gelukkig.
De rust duurde maar kort want de kou koelde snel af. Met nieuw elan togen de mannen en dame het veld weer op. Vooral Myrthe aan de rechterkant was gevaarlijk. Ze pakte veel ballen op het middenveld en lardeerde haar spel met prachtige passes zodat andere spelers vrij kwamen te staan. Toch wel opmerkelijk dat de enige vrouw in het team eigenlijk degene is die het meest samenspeelt. Silas kwam van achteruit regelmatig mee naar voren en dan was het ook meteen gevaarlijk. Sem en Willem bleven dan achterin hangen zodat we bij een tegenaanval niet meteen van het veld werden gespeeld. Wat dat betreft gaat het positiespel vooral achterin steeds beter. Ondanks enkele goede kansen van Jort en Lennart, maakten we de 0-2 niet. Het waren allemaal rollertjes, geen enkele keer een flinke hijs tegen die bal.
Maar goed, de eerste 3 punten zijn binnen. Da’s mooi, nu op naar de volgende wedstrijd. Sem is volgende week aanvoerder omdat hij altijd voorop gaat in de strijd, de meeste slidings maakt en lacht als hij kopt.
Volgende week de volgende pot voor de competitie. Hoewel te merken was dat het team al een tijdje 'stil' had gestaan en er punten zijn waar we met elkaar aan kunnen werken is het mooi om te zien dat we verder zijn gegaan waar we afgelopen seizoen zijn gebleven, namelijk het winnen van wedstrijden. Grote klasse weer jongens en meisje.
|
