Je bent in beeld als je bij Neo speelt!
02 juni 2018

Fietsweekend NEO Wielerploeg in Züschen sauerland!

Fietsweekend NEO Wielerploeg in Züschen/Sauerland!

Je hebt er maandenlang naar uitgekeken,…….
en eindelijk daar was ie dan; de zon…………
én het 3-daagse fietsweekend naar Züschen
in het Sauerland van de NEO Wielerploeg!

Voor de 3de keer werd er een uitstapje richting de heuvels bij onze oosterburen georganiseerd en dit keer werd Züschen onze uitvalsbasis. Vooraf werd er door de organisatie al van alles geregeld waarbij ná het vastleggen van het huis een van de voornaamste taken was het inslaan van proviand en drank, waarbij dankbaar gebruik werd gemaakt van elke aanbieding (2 halen 1 betalen!). De koeling van NEO kon wederom een paar weken gebruikt van worden gemaakt als opslagplaats om de koopjes zolang te stallen.

Toen alles eenmaal op een rijtje gezet was bleek dat wij met 24 personen zouden vertrekken, wat goed uitkwam omdat er ook 24 bedden waren! Auto’s met fietsdrager waren er voldoende, maar de grote fiets aanhanger was ook weer hard nodig. Helemaal luxe en handig voor ons was het dat we ook deze keer weer gebruik mochten maken van de bus van onze hoofdsponsor Maurice Sloot, zodat niemand zich zorgen hoefde te maken of er wel voldoende ruimte was voor de bagage, het eten, de snacks en uiteraard de “drankjes”

Om 09.00 uur was het vertrek bij NEO en iedereen had enorm veel goesting want het beloofde ook nog eens een heerlijk zonnig weekend te worden. De reis verliep ook voorspoedig en allemaal kwamen wij ongeveer rond 12.00 uur heelhuids aan op de bestemming inclusief onze 2 “buitenlandse” leden Kettel-Jan en Kettel-Jos Olthof uit resp. Coevorden en Zeddam. Meteen na aankomst werd er kwartier gemaakt, door alle spullen naar binnen te brengen, de slaapkamers c.q. bedden gereed te maken, en uiteraard het bier koud te zetten voor later. Want eerst stond er voor iedereen nog een “klein” middagritje op het programma.

De racefietsers gingen o.l.v. de wegkapiteins Jos en Dik en adjudant Nico de vooraf geplande route fietsen, die zij al eens eerder hier gefietst hadden. De MTB groep had Eric hiervoor bij zich, die speciaal voor dit weekend een Garmin had aangeschaft, maar echter vergeten was de routes erin te zetten. Daardoor werd er de eerste dag maar op goed geluk vertrokken, maar men kwam daardoor helaas ook soms op haast onbegaanbaar terrein terecht.

Rond vijf uur waren beide groepen terug, en werd al reikhalzend uitgekeken naar de volgende dag als de Koninginnerit zou volgen. Eerst echter hadden wij ’s avonds nog een afspraak om 19.00 uur in restaurant “Der Dorfskrug” waarbij er gemengde gevoelens te bespeuren waren. De uitbater was natuurlijk zeer tevreden met 24 hongerige en dorstige klanten, maar de andere tafels waren duidelijk minder gecharmeerd van deze Hollanders. Ondanks een regelmatig “Ssssssssst” op verzoek van de eigenaar werd aan de ene tafel toch een oma boos, en aan de andere de baby wakker (was allang zijn bedtijd!). Over het eten en drinken kunnen we kort zijn; Deutsche gründlichkeit, en iedereen vond het heerlijk. De naastgelegen tafel besloot een beetje geïrriteerd om hun toetje dan toch maar buiten te nuttigen, echter begon het 10 minuten later hard te regenen…………. Toen het eenmaal weer droog was rond 21.00 terug gelopen naar het huis waar de een al vroeg voor het bed koos en de ander nog tot laat in de nacht bleef napraten en vooruit kijken naar “de dag van morgen”

De volgende morgen na een voor het grootste gedeelte heerlijke nachtrust, bleek dat sommige heren de avond ervoor toch niet genoeg alcohol tot zich genomen hadden, en daardoor niet in een heerlijke coma verzeild waren geraakt. Menigeen moest deze fout bezuren door een snurk-concert aan te horen van zijn kamergenoten, en kon daardoor niet geheel topfit aan het ontbijt c.q. start verschijnen.

Jos en Dik hadden voor vandaag een kuitenbijter van 110km en 1900 hoogtemeters in het schema staan, waarvoor zich 15 man aan de start melden. Als Nico het er ook naar had, zou er om 09.00 uur vertrokken worden,……… en rond half tien waren ze weg! En dat zou men weten ook, want het begon meteen met de zwaarste beklimming van de dag. Toen die eenmaal genomen was, en de 2de zware zich aandiende had onze oldtimer Johan het al snel bekeken en kondigde hij tijdens de klim aan dat ie in zijn eigen bus terug zou rijden. Hij vond het niet erg om alleen verder en weer terug te gaan, want onderweg had ie nog een paar mooie deerntjes gespot die maar iets ouder waren dan Johan zelf! De rest vervolgde de rit en zonder verdere incidenten wist iedereen vermoeid maar voldaan de hele route af te leggen ondanks het zware parcours.

De MTB groep vertrok om 10.00 uur met 9 man en zou dit keer eerst naar het MTB park fietsen om van daaruit een uitgepijlde route te volgen en kreeg vervolgens als dank enkele behoorlijke beklimmingen voor de kiezen tot soms wel 18% volgens Eric die zijn Garmin dus toch niet voor niets bij zich had. De korte maar zeer hevige bui van de avond ervoor had zijn sporen ook goed nagelaten, en ondanks de warme zon was het nog behoorlijk “kleien” door de modder tijdens sommige beklimmingen. Terwijl Clemens (soms) met 2 vingers in de neus omhoog ging moest de rest behoorlijk diep in de reserves gaan en de een zelfs een krampje wegfietsen en de ander maar even de wandelschoenen aantrekken. Eenmaal weer bij het eindpunt aangekomen werden wij in Winterberg door iemand erop gewezen dat er een prachtig fietspad van daaruit naar Züschen liep, en dat klopte ook! Ruim 7km afdaling van gemiddeld 3% (Eric) en geen kruisingen of i.d. zodat er vol gas naar beneden gesuisd werd, en wij op 300mtr van het huis eindigden è heerlijk! Deze dag bleek voor iedereen een succes te zijn geweest ondanks het afzien onderweg. Ook Johan was tevreden, en had tijdens het sight-seeing terug de 06 van een meisje met haar eigen rollator weten te scoren.

Daarna bleef het nog lang onrustig die avond aan de Nuntalerweg 30 mede vanwege het prachtige weer en het uitblijven van een lokale plensbui. Daardoor viel de BBQ dus niet in het water, en werd alles door iedereen – zo was luid te horen – met smaak naar binnen gewerkt. Dat deze dag iets meer zijn tol had geëist dan de vorige was ’s avonds goed te merken want tussen 10 en 11 uur was al een groot gedeelte in zijn kooi gekropen, en de laatste die-hards lagen er ook al net na middernacht in.

Zondag weer allemaal vol optimisme aan het ontbijt, voor de laatste dag waarbij de racers (13 man) een route van 88km en 1500 hoogtemeters stond te wachten en de MTB’ers (11 man) een tocht van zo’n 50km. Het beloofde dus wederom voor beide groepen een pittig dagje te worden. Al snel na vertrek vanaf het MTB park aldaar hadden wij Paul al “gelost” die in zijn uppie toch liever weer voor een grotere uitdaging ging. De MTB groep was dit keer wel versterkt met o.a. oldtimer J.O.K. die dacht dat het in de bossen toch een stuk makkelijker moest zijn om te fietsen dan op de weg. Daar had ie gedeeltelijk gelijk in, totdat de allerlaatste beklimming kwam en hij zijn ongelijk moest bekennen………

Na afloop in Winterberg op het terras kon er door iedereen, inclusief racer Frits die opeens langs kwam(!) rustig een paar biertjes genuttigd worden, nu we toch wisten dat de tocht naar huis weer die heerlijke 7km louter afdaling was!

Bij aankomst in Züschen bleek dat Maurice Sloot ook even was komen aan wippen om te kijken hoe “zijn team” het eraf bracht. Hij was wel zo slim om zijn vriendin mee te nemen om terug te rijden, dus samen met hem werd in de grote tuin onder het genot van een paar koude kletsen de rit weer doorgenomen. Al met al weer een geslaagde tocht en dag voor iedereen, en ook voor Paul die verdwaald was en dus maar een beetje lukraak had gefietst maar toch nog net op tijd binnen was om (de vriendin van) Maurice uit te zwaaien.

Tegen 18.00 uur kwam er van de plaatselijke pizzeria/döner zaak de eerste bestelling voor de 9 personen die al die avond weer richting het vrouwtje zouden vertrekken en na het eten door de achterblijvers met gemengde gevoelens werden uitgezwaaid. Rond 19.00 uur kwam de tweede lading eten voor de rest en werd alsnog een ultieme poging gedaan om die avond toch nog al het bier op te krijgen om zodoende maar zo licht mogelijk bepakt huiswaarts te keren. Toen daarna ’s avonds later binnen aan de stammtisch eenmaal de juiste toon was gevonden en dj d’Rop de schlagers en smartlappen uit zijn gettoboxje liet knallen zat de stemming er helemaal goed in. En o.l.v. gastdirigent en leadzanger Jan Olthof in een hoofdrol, werd al dan niet onder invloed van de drank, door iedereen menig lied uit volle borst meegezongen. Hoe later de avond hoe gekker het volk, wordt ook wel eens gezegd, dus moest de avond wel traditioneel worden afgesloten met een ouderwets potje “bier-curling” met de laatste blikjes over de aaneen geschoven tafels. Al hebben we nog zo ons best gedaan, maar 1 komkommer, 1 leverworst als mede 1 tray bier is toch nog overgebleven. Maar die laatste hadden we dan ook op reserve meegenomen, dus al met al goed ingekocht.

De volgende morgen eerst zoveel mogelijk van het nog overgeblevene tijdens het ontbijt opeten, en daarna met zijn allen nog even snel schoon-schippen, de tassen en auto’s inpakken en de fietsen op de aanhanger waarna tegen 10.00 uur reeds iedereen weer gezond en wel onderweg was richting Borne zonder ook maar 1 valpartij of erger! En in de auto iedereen alweer dromend, en reikhalzend uitkijkend naar een volgend fietsweekend, en dit keer naar………………..??

Reacties